Φύσηξε μελτέμι.
Είπε να κατέβει στη θάλασσα.
Εκείνη ξέρει.
Κρύβει τρυφεράδα και θύελλα.
Δεν ζητούσε στοργή.
Να πλύνει μόνο το πουκάμισο
να το φορέσει πάλι —
από την αρχή.
Να σταθεί μπροστά στα νερά
να πει τέτοιον καιρό γεννήθηκα
να δακρύσει.
Ύστερα ν’ ανασάνει ιώδιο
κάτι να ψιθυρίσει στο κύμα
να μην ακούσει κανείς.

      Δέρμα ρυζόχαρτο, Ενύπνιο, 2022