Δικαιόγραφο

Αντιδραστήρας
2020

Βλέπω αυτόν που ροκανίζει στα δόντια τις μέρες του
παλιά κανάτα που γέρνει το λαιμό με λαχτάρα πάνω σ’ ένα δίκαννο
έναν συρφετό από μολύνσεις του υπογλωσσίου οράματος
το κράμα του σιδήρου στα λευκά κόκαλα
και αυτή την λεπτή ιαχή στην άκρη του βλέμματος
που κόβει λεπίδα τη μέρα στα δυο
ένα σωρό στίγματα που φωλιάζουν κάτω από τις μασχάλες
όπως τα καυτά αυγά ενός κορεσμένου πρωινού.

Απλώθηκα πάνω σε μη πρόσφορη γη
ξέροντας πως δεν έχω μέλλον σε αυτόν τον τόπο
                                              επηρμένων θάμνων
ώστε να βολέψω τη πλάτη μου
τη σωστή στάση του σώματος κάτω από τον απόμερο ήλιο
να τεντώσω τα άκρα μου και όπου φτάσουν
                                  αυτό να είναι το χωράφι μου
θα πρέπει να δώσω λογαριασμό στην πολεοδομία
μα τι να δηλώσω
πώς να τους πω, πως δεν δικαιούμαι να στάξω χλωροφύλλη
ούτε σε δύο τετραγωνικά μέτρα χολωμένης γης.

 

     Αντιδραστήρας, Ενύπνιο, 2020

 

 

 

 

 

                         

Περισσότερα από τον/την Ντούξη Ελένη

©2015-2026 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

Ρυθμίσεις Cookies | Όροι Χρήσης | Πολιτική Απορρήτου | Σχεδιασμός 4share | Ανάπτυξη εφαρμογής IMPRESSI
Σχεδιασμός ιστότoπου με την υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά