στον αδερφό μου

Αν είναι το βήμα σου γοργό
το χέρι σου άτρεμο
το χαμόγελο απλωμένο να φωτίζει το πρόσωπο
το μάτι ακίνητο να πιάνει τις κινήσεις
ο νους εγκάρδιο όργανο να οργώνει με τις νότες του
τους φόβους
ούτε γυρίνος ούτε τα ζώα του βουνού
ούτε κατσίκι μαύρο άγριο βρωμερό με κεφάλι
κούφιο κερατοφορεμένο
ούτε τα έντομα της νύχτας θα σε τρομάξουν
Μα ούτε κι άνθρωπος ακόμα ή άστρο πύρινο
θα σε φοβίσει
ούτε η πέτρα η κρύα
και το δέντρο το κουφαριασμένο που κρύβει
το φεγγάρι μες στα γαμψοκλώναρα
θα έχουν μιλιά για να σου πουν.

      Τα ορεινά, Μελάνι 2015