Τις στιγμές

που παίρνω ύφος femme fatale

και βγάζω καπνό παραστασιακά,

χαίρομαι που η ζωή είναι τόσο σύντομη

σαν το ποτήρι που γεμίζω με κάτι.

Κάτι που έχει οριακά δυο συλλαβές·

κρασί

ρούμι

τζιν

βότκα.

Και σκέφτομαι

πόσες ηρωίδες

μείναν άγραφες

πόσες κινηματογραφικές μοναξιές

μείναν άπαιχτες

και πίνω με μια συλλαβή το ποτό.

Μα πόσο γούστο έχει ο ναρκισσισμός

και η μίμηση

στα σκοτάδια με εξοπλισμό

Κανένα φτυάρι δεν έθαψε την άνοιξη, Κάπα Εκδοτική, 2023