Ένας ίσκιος το βουνό. Ο έναστρος πάλι
Ουρανός, το γεμάτο φεγγάρι, πολύ χαμηλά
Η αποκλίνουσα τροχιά του βλέμματος...
Τώρα που η παρατεινόμενη καλοκαιρία
Διατηρεί ανέπαφη τη γοητεία της βεγγέρας,
Κάθεται και της διαβάζει το βουνό
Που στέκει μπροστά τους: οι πρόποδες,
Οι γήλοφοι, οι λόφοι, οι πλαγιές, ο αυχένας...
Κι εκείνη πειθήνια επαναλαμβάνει:
«Ενήργησα κατά προσέγγισιν,
από την πρόσκαιρη θέση μου αγάπησα

Ό,τι είχε όρια αυστηρά καθορισμένα».

     Η μάθηση της αναπνοής, Πλανόδιον, 1990