Όλο  το βράδυ ασθμαίνοντας. Με κυνηγούν. Μένω σε σπίτια με σοφίτες σκοτεινές και κρυφές εξόδους. Είμαι η Άννα Φράνκ, γίνομαι ο Γκρέγκορ Σάμσα... Όταν έρχονται, τρέχω να ξεφύγω. Ξεφεύγω πάντα· και πάντα έρχονται. Θα προτιμούσα να με βρουν, να τελειώσουν όλα τα σούρτα-φέρτα. Βλέπετε, κάθε φορά που κρύβομαι είμαι η ίδια, ενώ όταν γλιτώνω είμαι μια άλλη. Η σωτηρία δεν με αφορά, είναι μιας άλλης. Ενώ είμαι εγώ κάθε φορά που ο φόβος με συνθλίβει. Φοβάμαι σε μια γλυκιά αχλή ονείρου, φοβάμαι πηχτά. Σαν έντομο που πνίγεται στο μέλι.

9 Απριλίου 2020

      40 εμπύρετα όνειρα, Κίχλη, 2024