2.

Ο χλωρός παράδεισος
1982

Συχνά κι ακόμα, μεσημέρι πλάι στη θάλασσα,

ανοίγεις ξαφνικά τα μάτια, κι ένα κόκκινο βαθύ

σα ρίγες ρίγες που πυκνώνουν, γίνονται τσαμπί

σε κρόταφο και τόνε βλέπεις – κολυμπάει και

     βάφει, κι έρχεται

λευκός κι αλλάζει, κι είναι ο Μαγιακόβσκη, λέει,

     στην Πρέβεζα.

 

      Ο χλωρός παράδεισος, Κέδρος, 1982

Περισσότερα από τον/την Προκοπάκη Χρύσα

Με την ευγενική υποστήριξη:
ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

©2015-2020 poets.gr |

Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη

poets.gr

Χρονολογικά

Αλφαβητικά