Κάθεσαι στο σοφά Αμίλητη  

Ανύπαρκτη στην πάρεση των συλλαβών

Ανένδοτη στα ράκη που Σού τείνουν. 

Κάθεσαι κι ένα κατάστικτο δωμάτιο Σέ εμπλουτίζει

Καθώς γυρνάς στα πάρκα θωπειών  

Και των αβρών εκείνων. 

Κάθεσαι και μηρυκάζεις το άδηλο τού κοπετού

Απόχη και Αποχή  

Ήρεμων ευεπών σιωπών. 

Κάθεσαι ανάβοντας ένα γύρω την τύφλωση

Στα περισσά αυτόχθονα κι επιρρεπή  

Στα έκφρονα των χειρονομιών και των γελώτων.

      Οστεοφυλάκιο, Πνομ Πενχ, 2024