Να ’ρχεσαι
Καμιά φορά σε ξεχνώ, γλυκιά μου.
Ξεχνώ πως θα ξυπνάς με χαμόγελο,
πως θα ’ρχεται ο ύπνος μετά το κλάμα
πώς ησυχάζει το μικρό σου χέρι μέσα στη χούφτα μου.
Πνίγομαι σε ενωτικά και παύλες
σε χαζά emoticons που κουνάν την ουρά τους
σε φανταχτερές αναρτήσεις που με μπερδεύουν
σε βυθοσκοπήσεις που δείχνουν μια ραγισμένη κηλίδα.
Καμιά φορά κρύβεσαι, γλυκιά μου.
Πίσω από οθόνες που μου θολώνουν τα μάτια
πίσω από τα βρεγμένα μου βλέφαρα
πίσω από γράμματα και αριθμούς χωρίς περιγράμματα.
Να ’ρχεσαι, με τα ιαματικά σου μάτια,
γιατί ξέρεις
πως με το ψαλίδι για τα νυχάκια
κόβεται η ξεχασμένη στο κρεβάτι μάλλινη μπλούζα
και οι φλέβες γύρω από την καρδιά
απαλά, να μην πονούν.
Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκκίδα, Σαιξπηρικόν, 2018
©2015-2026 poets.gr |
Επιμέλεια: Μάνια Μεζίτη