Τα όνειρά της
δύσκολα μωρά
την ξενυχτούν τα βράδια
αποκοιμιούνται νηστικά στο στήθος
γάλα δεν έχει
κάθε τρεις ώρες ρουφούν το αίμα της
όταν την πιουν ολόκληρη
θα μπουν σε μια φουσκίτσα
θα πάρουν όψη βάτραχου ψαριού
πριν προλάβει να τα διηγηθεί
θα τα' χει κιόλας ξεχάσει.

     Ποιήματα που γράψαμε μαζί, Μελάνι, 2015