Είχε μέσα του ένα βουνό, και είχε δει ένα βράδυ 
στον άνυδρο όγκο του να κρύβεται ακατέργαστο 
ένα κιονόκρανο. Κάτι σαν συναίσθημα, και ας ήταν λύπη.

Κατάλαβε ότι τα βράχια είναι σκληρά 
και δεν μπόρεσε να βγάλει από τα σπλάχνα τους 
την αρχαϊκή ομορφιά που νόμιζε.

Ήθελε να είναι ηθοποιός. Τον θυμάμαι μ’ εκείνη 
την αναπηρία στο δεξί πόδι να κραυγάζει στη σκοτεινή
αίθουσα του θεάτρου, σημάδι ενάντια στον θάνατο 
μ' εκείνο το κουτσό πόδι που του άφησαν οι δρόμοι 
που πέρασε την νιότη του και την καταναγκαστική σιωπή του.

Ο Γ…

Ένα κομμάτι ουρανός τον χτύπησε άσχημα ένα βράδυ
που «βάραγε» μέσα στο σπίτι του στους Αγίους Αναργύρους
με τα κάδρα των πεθαμένων στους τοίχους
και μια μυρωδιά μπουγάδας, φτηνού φαγητού και γκαζιού.

      Ποιοτικό άλμα, Κουκκίδα, 2022