Κοντά μία το μεσημέρι
και γύρω μου ρουφούν ναργιλέ στο χασισοποτείο,
απέναντι απ’ τον καφενέ τού «Σμολένσκη»,
διασταύρωση Σωκράτους και Τσαμαδού,
πέριξ τής Πλατείας Κοραή.

Δεν σταματώ· βαδίζω προς το εσωτερικό τού χώρου,
να φτάσω πίσω, στην αυλή.
Δίπλα στο αποχωρητήριο,
έχουν στήσει μια μεσάντρα με ξύλα,
ένα χώρισμα.

Εκεί, στη σειρά, βλέπεις συρταρωτά παράθυρα.
Κλοτσώ με το δεξί πόδι το πρώτο εξ αυτών·
δευτερόλεπτα αργότερα ανοίγει,
κι εμφανίζεται ρυτιδιασμένος, ξεβράκωτος, κώλος·
γυμνός, δίχως ύφασμα πάνω του.

Ρίχνω το τάλιρο στον κουμπαρά,
καρφωμένος ψηλά στον στύλο, ν’ ακουστεί ο ήχος,
καθώς ξελύνω τη ζώνη.

      Φίλωνος και Νοταρά, τα στιχάκια της Τρούμπας, Γράφημα, 2023