Χωρίς καμία έγνοια

ας με καταπιεί το μαύρο φίδι

που σέρνεται

από τα έγκατα της γης

στις κυλιόμενες σκάλες

στους τάπητες

—με σπρώχνουν με σφίγγουν

με σηκώνουν στα χέρια—

αφού ο κόσμος δεν πάει

στην κατεύθυνση που θα ήθελα

ας γίνω χαλί να πετάξω

φτάνουν πια οι αλαλαγμοί

τα σκοτάδια

τα πείσματα

οι εμφύλιοι σκοτωμοί

τα μίση

οι προδοσίες

οι έριδες.

Ένας ανάμεσα

στους άλλους

ανεβαίνω μαζί τους

δυο-δυο τα σκαλιά

ξεπροβάλλω απ’ την καταπακτή

του μετρό στη λιακάδα

της Πανεπιστημίου.

Ανέφελος

      Δεν έμεινα ποτέ εδώ, Biblioteque, 2022